Küçük Hikayeler

Bende sen...

 

Uyanmak istemedin biliyorum,

uyansan da farklı olacağını bildiğindendir sanırım...

geçen sene yıl başında hep biraradaydık,

hoş sohbetler ettik,

hayallerini söyledin

biraz hüzünlüydük ama oradaydın,

baharı gördük,

yazı da gördük,

ama yazın birlikte rakı balık yaptığımızda

sende hiç sevmiyorsun rakıyı zeybep dedin....

sana hoşçakal demek en zoruydu

ama alışıyoruz

evet bir yıl bitiyor

ama yeni bir yıl var önümüzde...

yeni umutlar

yeni heyecanlar

yeni hikayeler

....

herşey yeni olacak sonra o da eskiyecek ama olsun

umut hep var

...

geçen gün büronun oradan geçerken kiralık ilanı asılmıştı,

gözlerim doldu ama ağlamadım, 

çünkü ağlamama kızarsın biliyorum...

belki ağlarsam,

yanaklarımdan yaşlar süzülecekti...

ve belki de bu yıl yüreğim dedikleri gibi ayazı görecek...

olsun herşeye rağmen hayat yine güzel,
hep güzel
...

 

Bir otel...

merhaba
...
nasılsın
...

seni bir daha ne zaman görürüm bilmem ama

....

yalnız olmadığını bilmek güzel
ve bu beni mutlu ediyor

...


seni fazla tutmak istemiyorum o yüzden çabucak soracağım,
1990 yazında kaldığımız oteli hatırlıyor musun

lütfen hatırla

neden mi,
çünkü oraya gitmek istiyorum
...

yüzleşmek istediğim anlarım var, anılar değil
şimdi denizin hırçın zamanıdır,
etrafta sessizdir,
sobanın üzerinde demli bir çay mutlaka vardır,
girişte ki oturma grubunun hatta divan desem daha iyi olacak, yanında kırmızı bir kitaplık vardı.
Hatırlarsan gelen konuklar, kitapların sayfalarına kendilerince bir şeyler yazıyorlardı
...

bende bir şeyler karalamıştım,
belki sende karalamışsındır....

acaba ne yazdığımı bulabilir miyim,

mümkün mü

...


yoksa yıllar gibi o kitaplarda ki sayfalarda mı bir yerlere savruldu,

oysaki söz uçar yazı kalır derler ama
...

umarım otelin adını hatırlarsın

...

Hayat

hayat
bazen uzun bir uykudan uyanmak gibi

hayat
sevdiğin şehri bir daha görememek gibi

hayat
sonbahar bulutlarının oradan oraya dağılması gibi

hayat
doğuya gidecek treni beklemek gibi

hayat
sabah güneşini içine almak gibi

hayat
not defterin gibi

hayat
geçmişe bakarken geleceği istememek gibi

hayat
annenin sana küçükken söylediği nasihatlar gibi

hayat
kalbin ve ellerinin arasında gibi

hayat
bir merhaba

hayat
beklenmedik bir son

hayat

hayat işte... 

anlamasak da çok değerli imiş...

Ey sonbahar...

Sonbahar rüzgarları çoktan kapımı çaldı,
biliyorum yağmur sırasını bekliyor,
sonra kar ve sonra yeni yıl,
koca bir yıl bitmek üzere ve geriye dönüp baktığımda bu yıl ne kadar kayıp ettiklerim olmuş diye düşünüyorum,
biliyorum haksızlık bu,
ama bazen zamanda, olaylarda üzerime üzerime gelse de
hayat öyle bir düzen kuruyor ki,
bir tarafta iyi şeyler olurken diğer tarafta da bir sürü kötü şeyler oluyor...
umut hep var biliyorum,
zaten onsuz sanırım yaşanmaz ya da umutsuz insanların hikayelerinde hep bir şeyler eksik olur...

İnsan yaşadıklarından ders alır derler ya, ben hiç ders alamayacağım sanırım, belki de almak istemiyorum, nasıl istersem öyle yaşamak istedim, birini sevmiyorsam, sevmiyorum dedim, ama bir an öyle bir şey oluyor ki, zaman duruyor ve yapamıyorsun...
Eylül lütfen dayımı uyandır, lütfen...

başka bir hikaye de görüşmek üzere...


 

 

Sevgili Günlük...

Sevgili günlük,

Seni bu sene biraz, belki de çok ihmal ettim biliyorum,
ama sebebi o kadar güzel ve özel ki,
nedenini sen biliyorsun.


Evet hayatımda artık bir oğlum var ve şu an 10 ay 20 günlük
...

11 ay işe ara verdim. Bazıları gibi hemen işe başlamalıyım demedim, özel ve kaliteli zaman geçirmek istedim, ama erkenden işe başlamak isteyenlere de saygı duydum, hele zorunlu başlayanlara da çok üzüldüm.

Ve bu 11 ayda herşey kimi zaman yorucu, kimi zaman da çok keyifli geçti.
...

Üniversiteden beri hiç 1.5 ay deniz kenarında olmamıştım (hani Ankara da yaşıyorum ya , denizi çok özlüyordum), ama oğlumla 1.5 ay Ege'deydik.

Sabahları erkenden kalkıp sahil kenarında yürüdük.
Tuz kokusunu içimize çektik.
O hep arabasındaydı, ama olsun,
kahvaltısını yaptırıp denize götürüyordum.
Sahilde kucağında bebekle dolaşan, uyuduğunda gazoz içen bendim.

Fotoğraf makinemi elime aldığımda hep O'nu çekiyordum,
biraz daha büyüsün O'nunla da fotoğraf çekeceğiz
...

umarım O'da fotoğrafı çok sever
...

Arada sana da bakıyordum, bir şeyler yazmak istiyordum, ama yazmak yerine oğlumla vakit geçirmek istedim.

Şimdi tekrar işime döndüm.
İşe dönmek keyifli ya da değil, ama artık seni fazla ihmal etmemeye çalışacağım.

Beni bir senedir hoş gördüğün için teşekkürler...

                                                                       sevgiler

                                                                        Zeynep

 

Karışık Temmuz...

Sen hangisi olmayı isterdin,

yalandan ağlayıp ilgi manyağı olmayı  mı,

yoksa uyanıkken rüya görmeyi mi,

çılgın dalgalarla boğuşurken,

sallanan sandalyende uyumayı mı,

yoksa çılgınca şarkı söylemeyi mi,

sanırım gün bitiyor
... 

ve bilmediğim uzaklarda gün başlıyor

...

bazılarımız için zor zamanlar
... 

karışık temmuz sonu...

 

Ege de rüzgar

Ege gibisi  var mı yok,
deniz,
tuz kokusu,
bol zeytinyağı
tahinli pide,
açık bir çay,
akşam rüzgarı,
fıstık çamı,
kim dönmek ister ki,
biraz daha kalsam,
Sezen Aksu'nun söylediği gibi,
bırakın yalnız kalayım....

 

Çilek üstü pudra şekeri...

Çilek üstü pudra şekeri,
yanında eskilerden kalma bir aşk mektubu
...

su muhallebisi,
öncesinde gelen bir telefon
...

balkonda bir sardunya,
sonrasında köpüklü bir türk kahvesi
...

taş fırından çıkma çıtır çıtır simit,
tuz kokusu,
deniz,
ege
...


sabahın beşi,
otoparkta kırmızı bir uçurtma
...


bahar sanırım geldi,
gün batımları rengarenk,
yazlıklar dolaplardan çıktı,
ve deniz seni çok özledim
...

kucak dolusu sevgiler



 

Konuşmasan da olur...

sadece gözlerin konuşsa yeter,
ben en iyisi susayım,
zaman konuşsun
...



 

Öyle çok şey var ki...

dün gece seni rüyamda gördüm,
ama konuşmadık
...

Mayıs da geldi,
hem sessizce açan bahar dallarıyla
hem de güzel tatlarla
...

Daha önceki yıllarda mutlaka bahar dallarını takip ederdim,
ne zaman açacak,
ya da ne renk,
hangi ağaç önce açacak diye
...

hatta işi abartıp otobüs duraklarında,
arabanın aynasından sürekli fotoğraf çekerdim
...

ama bu bahar başka
...

takip etmekte geciktim
...

sebebi belki de değişen ben,
belki de değişmeye inat eden ben
ya da kendimi bulmaya giden
ve neler olduğunu anlamayan zeynep
...

insan işten uzak olunca,
hatta belki de sürekli evde olunca,
kafayı yeme noktasında,
birden bir gülücükle alt üst oluyor
...

ha birde denizi çok özledim,
tüm bu karmaşıklığın sebebi acaba tuz kokusu olabilir mi
...

güzel ve neşeli bir mayıs olsun,
içiniz kıpır kıpır olmaktan bıkmasın,
yeni yerler keşfetmekten korkmayın
bir de bahar dallarından bir demet yapıp evde ki vazoya koyun,
...

güzel bir hafta diliyorum

kucak dolusu sevgiler
...

From the stars...

 

yüreğimde ki yağmurlar diner mi bilmem

ne sıradan bir cümle oldu değil mi,

hiç bana yakışmadı biliyorum

ama aklıma başka bir şey gelmedi
...

özür dilerim
...

dayan belki bulursun dediğini biliyorum
...

hani gönlüme bir gül kokusu gelse,

belki tutarım ellerinden
...
yok bu cümle de olmadı...

farkında mısın,
yazamıyorum,
tam yazmaya başlıyorum tekrar siliyorum...

yorganın altına girip,

6 yaşında olmak istiyorum,

annem gelse,
saçlarımı okşasa...

çok şey istiyorum
biliyorum
...

ha bir de o yaz olduğu gibi gece yıldızları saymak istiyorum

...

yalnızlık bahara yakışmaz biliyorum...
hele bu cümle hiç olmadı...

tamam pes ediyorum,
olmadı, olmuyor işte...

en iyisi 

sen beni dinleme

bilirsin bu bahar garibim,
karışık otlar gibiyim
...

yüreğim yorgun

...

istemekle başlar mı herşey,

yok sanmıyorum
...

yaralar derin olunca

ne yapsan boş

...

ha bir de yerine koyamıyorum

meleğimi çok ama çok özlüyorum
...

başka bir hikaye de görüşmek üzere
... 

 

Bir nefes...

bir nefes işte
bir an var bir an yok...

ne yazacağımı, ne söyleyeceğimi bilemediğim zamanlardan biri
hatta belki de en ağırı...

sana ne kadar teşekkür etsem azdır,
gülümün gülü derdin bana,
kardeşim olduğunda dizine oturtmuş
ve adı ne olsun Zeyno demiştin

hep torunlarını dinlerdi,
onlar ile gurur duyardın
biz senin altı torunun seni çok seviyoruz,
 sana sıkıca sarıldığımızda hep alnımızdan öperdin...

her sabah erkenden kalkıp bahçeyi sulardın
birde erken çay içmek gibisi yok derdin...

şimdi yazlığı hatırlıyorum ve ağlıyorum
öyle anılar var ki çok ağır hemde çok ağır oldu...

benim dedem,masmavi gözleri vardı...
çok okurdu,inanırdı,hakimlik, savcılık, avukatlık, parlamenterlik bile yapmıştı,

dolu dolu bir adamdı
kısaca bizim çınarımızdı
şimdi meleklerin yanında
güle güle Muzaffer dedem...

 

illa bir sebebi mi olmalı konuşmak için
...
o zaman sen yine beklemede kal...

bir bilsen, ne çok değiştim,
evet ben...

bahçede ki yapraklar döküldü,
ve biz taşındık,
hemde sonbaharda...

şimdi başka şehir,
başka bir kalp...

ama gözlerim hep aynı..

hepsi bitti işte...

günler kayıplara karıştığında,
hayallerim işe koyuldu,
belki de unutmama yardımcı olurken,
gözlerim camda ki buzlara takıldı...

bende üşüyorum şimdi,
hemde tam ısınmışken,
tükettiklerimi düşünürken...

hepsi bitti işte...

günler de kayıp oldu,
ve kalbimde beklemekten yoruldu

...

başka bir hikayede görüşmek üzere

kucak dolusu sevgiler

Mor kapının ardında ki hayat...

 

işte şöyle, böyle derken 2011'den bitti mi iki ay
...

Ocak ile Şubata çoktan birer çizik attım bile
...

Marttır kazma kürek yaktırır derler,

peki ya bahar yağmurları da başlarsa,
aşkta çalar mı yüreğimizi,
ya da öncekiler acıttığı için , açmasak mı kapıyı,

ne kapısı yahu,

aç gitsin,

boşver,

...

gri bulutlar çoktan sarmış şehrimi,

bilirim ki yağmur yakındır
...

Abajurun üstünde bir uğur böceği,
hemde bu mevsimde
...

Akşamları radyo keyfi yaparken,
kanallardan birinde Ünzile çalıyor,

aklıma 1998 yılında ki halim geliyor,

üniversitedeyiz,

yer Reşat Nuri sokakta bir çatı katı,
Zeynep, Aslı ve ben,
klasik üçlü,
makarna ve şarap,
ve gözlerimde iki damla yaş,
teselli edilen ben
...

işte böyle,

yıllar geçti ve ben bu gece yine üniversitede olmak istiyorum...

Hoşgeldin MaRt...

How to make a Coke

 

 

 

 

Şimdi kış ortasında sinema, yanında sicacık patlamış mısır ardından da buz gibi Coca Cola...
olmaz mı olur olur,
hemde çok şık olur...

Coca Cola'nın tadını sanırım bilmeyeniniz yoktur.
Zararlı yararlı(bence hiç yararlı değil) tartışmaları arasında, sizlere Coca Cola'nın merkezi Atlanta'da ki müzesinden bahsetmek istiyorum...

*** Coca Cola'nın yapılışı ile ilgili küçük bir fabrika var, sizde bu fabrikanın içinden geçerek tüm yapım ve paketleme aşamalarını görebiliyorsunuz.
*** Dünyanın her yerinden değişik türde tatlar ve şişe örnekleri var. İstediğiniz ülkenin Cola standına giderek, plastik bardağınızı musluğun altına koyup deneyebilirsiniz.
***  İlk olarak 1886 icat edilmiş ve sodalı içecek olarak satışa sunulmuş.
*** Coca Cola'nın dünyada ki tanıtım afişleri ve reklamlarını görebilirsiniz.
*** 3 boyutlu Coca Cola'nın reklam filmini seyredebilirsiniz, çok eğlenceli.

güzel bir hafta diliyorum

kucak dolusu sevgiler
Ve  sonunda bir kez daha anladık ki Coca Cola en keyifli cam şişeden içilir...

Çamaşır ve Sucuk

Yüzümüzü ısıtan kış güneşi,
Eymir havası,
balık ekmek,
sicak şarap,
olmadı limonlu çay,
arada ısıran ayaz,
çatlayan eller,
beklenen aşk
oh ohh

...


pencere önü sohbetinde asılan çamaşırlar
ve sucuklu yumurta,
al sana Şubat keyfi
...

güzel bir hafta dilerim
...

Kar ve Kadınlar...

 

 

 

 

 

Lapa lapa yağan kar,
sicak bir çikolata,
agu magu
...

gece yarısı telefonu,
susmayan bir çene,
kadınlar ve erkekler,
kısacası sohbet, ilişkiler üzerine
...

biliyorum hiç bitmez bu tartışma,
ama sonunda arkadaşımın söylediği bir laf,
aklıma takılıyor.
Zeynep şunu düşün diyor,
kadınlar kontrol manyağıdır
...

gerçekten öyle miyiz,
her şeyi kontrol etmeye çalışır mıyız,
evi,
işi,
aşkı,
yaşadığımız ilişkilerde
herşey tam olsun ister miyiz,
olmayınca kendimizi üzer miyiz
...

ben kendi adıma cevap veriyorum,
her şeyin en iyisini istemek,
kontrol manyaklığı ise,
kontrol manyağıyım...

peki ya siz...

Hoşgeldin Şubat
...

kucak dolusu sevgiler

Şşşşş Şubat geliyor hazırla kırmızıları...

Ocak mı desem
Şubat mı,
bilmem aşkın ayı hangisi,
ama nedense Şubat ve kırmızıyı seviyorum
çok kar yağsın istiyorum,
sahlep,
kestane,
boza
vazgeçilmezlerim
...

sanırım aşk bu ayda uğramadı,
aman boşverin aşkı
yaşamaya bakın
...

hem kar da yağmadı
...

bu aralar bez bebeklere takmış durumdayım,
birde yağlı boya tablolara,
...

unutmadan hazır yarı yıl tatili de gelmişken,
neden bir çocuğu memnun etmiyorsunuz,
ona kitap alın
...


Sarıkamış KAzıkkaya ilköğretim okulunda ki anaokulu için bir koli hazırladık,
umarım hoşlarına gider,
eğer isterseniz sizde yardım edebilirsiniz,
Facebookta ki adresleri için
http://www.facebook.com/update_security_info.php?wizard=1#!/event.php?eid=117307641669115

işte böyle

Ocak bitmek üzere,
umarım güzel geçirmişsinizdir,

kucak dolusu sevgiler
...

O da ne...

Ocak
ne dinlenir,
ne okunur,
hangi filme,
ya da
oyuna gidilir,
hangi yemek yapılır,
hangi çikolata yenir,
ve hangi alışveriş en indirimli diye düşünürken,
birde bakmışız ayın 11'i...
bence karışık bir ay,
ne kar, ne de yağmur var,
olmazsa olmaz gri bulutlar,
ortaya karışık tahinli lahmancun,
ve birde kapıda ki bisiklet...
ama üç teker...

güzel bir hafta diliyorum

kucak dolusu sevgiler

O koy...

 

Şimdi denize açılma vakti gelmişse de,
sen biraz daha bekle olur mu...
öyle hemen itiraz etme,
hani belki yanına bir arkadaş alırsın,
ya da yalnızlık ile
iki kadeh
sohbet edip, eskilerden
bahsedersiniz...
bu gece dolunay,
sen seversin,
eski lüks lambanı da almayı unutma...
o koya git,
biraz aşk,
biraz da efkar dağıt...

yeni bir yıl,
yeni bir hayata kürek çekme vakti...

kucak dolusu sevgiler...