Saat 22.43,
sırtımı kalorifere dayadım,
albümlerin olduğu sepeti yanıma çektim,
başladım zamanda yolculuk yapmaya,
Sene 1983, kırmızı bir paltom varmış,
kardan adam yapmışız,
kardeşim daha bir yaşında,
Babaannem ile Kalamış'tayız,
İstanbul yine güzel,
Annemin saçları yine kısa,
banyoya gidip, elime bir ayna alıyorum,
ve çizgilerimi sayıyorum,
şimdilik 23 taneler.
Hani derler ya saymayın, daha da artar diye,
olsun artsın, sevdiklerim ile yaşlanacağım ben.
Hava o kadar soğuk ki, arabaların camları buz tutmuş.
Geçen sabah, camda ki buzu çabucak çıkarmak için cam suyu sıktım, sakın denemeyin, daha da kötü oldu.
Sabahları işte oralet içmek istiyorum, ama kimse yapmıyor, can sıkıcı ama ne yapalım.
Kısacası hayat devam ediyor, gölgelerimiz ile birlikte...
kucak dolusu sevgiler...
