Küçük Hikayeler

Sonbahar mı, Kırmızı mı

Sonbaharın rengi nedir karar veremiyorum ama,
bana göre en çok kırmızı ve beyaz yakışıyor.
Belki de kışa yaklaştığımız içindir.

Bugün 29 Eylül,

Ekime çok az kaldı ve
ve bugün istiyorum ki kalbiniz pıt pıt atsın,
masanızda çiçekler olsun,
telefonda kahkaha atan dostlarınız arasın,
kısacası güzel bir gün geçirin istiyorum...

Belki de o yüzden dün akşam elimde makinem evde ki kırmızı olan her şeyi çekmeye çalıştım...

kucak dolusu sevgiler

Şirince'den

 

Beyaz çamaşırlar,
el işi yatak örtüleri,

 

eski bir sandık,
içinde pek çok anı,

 

elma ağacının altında tavla,
düşeş mi, şeş mi...

sarı sokak lambası,
 

 

köy kahvesi,
limonata,
pala bıyık,

Eski bir Rum sineması,
mum ışığında içilen Türk kahvesi,

Dağ havası,
köy havası,
hepsi ve daha fazlasını bulduğumuz Şirince'de...

Aslında günübirlik gidecektik, ama bir gece kalmaya karar verdik.Sonra o kadar sevdik ki bir gece daha kaldık.

Doğa Pansiyon'un sahibi Mustafa Bey ve eşine çok teşekkür ederiz.

Sokaklarında kendimizi bulduk, hoş sohbetler ettik, yemekler yedik.
 
Özlem Gözleme Evi'nde Ali'nin maceralarını dinleyip, odun ateşinde pişen yemeklerden yedik. Tam karşısında ki Kıvırcık şaraplarında Kıvırcık amca ve eşi ile uzun sohbetler ettik.
 
Hayat oralarda belki daha anlamlı, belki daha huzurlu, umarım bu büyüsü hiç bozulmaz.
 
ve iftar zamanı etrafa yayılan sessizliğin içinde,  Ramazan davulcusunun o güzel manilerine kulak kabarttık.

güzel bir hafta diliyorum

kucak dolusu sevgiler

Felaket

Uzun zamandır yazmıyordum, yoktum buralarda.

Bugün için Şirince ile ilgili fotoğraflar ve hikayeler vardı yayınlanmak üzere bekleyen, ama olan onca şeye rağmen kayıtsız kalamadım, zaten kalmamakta gerek.

MegaKöy İstanbul'un, Tekirdağ'ın halini televizyonlardan izleyince, içim ürperdi. 1999 depremi geldi aklıma...Bu deprem değildi, ama sanki bir ön yoklama gibiydi. O zamandan 10 yıl geçmiş, ne yapılaşma durmuş, ne önlemler alınmış, ucuzundan bir yaşam devam etmiş, yazık. Günler öncesinden uyarılar yapılmasına rağmen, ne bir tedbir, ne bir iletişim, her şey boş. Teknoloji çağında yaşıyoruz diyorlar, peki her ilde ki meteoroloji merkezleri ne iş yapar, hangi donanıma sahipler, gerektiğinde ne yaparlar. Bu ülkede yaşayan onca insan neden sürekli hep bir şeyleri sorgulamak zorunda, ya da hep bir şeyler düşünmek zorunda, şöyle olsa daha iyi olmaz mıydı gibi, tıpkı şimdi benim yaptığım gibi. Neden işin en iyileri otururken( asıl işlerden uzak bırakılırken), kapıdan geçenler yönetici olup plansız işlere imza atarlar, NEDEN...neden herkes işinin en iyisini yapmak yerine, daha çok nasıl köşeyi dönerimi düşünüyor.

bu ülkede HUZURLU yaşam var mı, var sanırım EGE'de bir dağ köyünde...