Belki çok soğuk bir kış,
belki sadece yağmur,
belki de kapımızı içimizi ısıtacak biri çalacak,
ve belki de piyango bize çıkacak :)
yeni yılda neler olursa olsun,
umutla beklemeliyiz,
tıpkı bizim minik yeğenimizi beklediğimiz gibi...
30 yıllık hayatım boyunca, hiç örgü örmedim, ama çok özendim ve bir türlü bu konularda sabırlı olamadım. Ta ki Cuma akşamına kadar...
Her zaman önünden geçtiğim tuhafiye dükkanının kapısından içeri bu sefer ben girdim...Sanki Zeynep Harikalar diyarındaydı; rengarenk kumaşlar, yünler, düğmeler, boncuklar ve daha nicesi...
Kasada ki Ayşe Teyze bana hemen ne istemiştiniz diye sordu, yeni doğacak bir bebeğe kırmızı bir bere örecektim dedim. Elimde bir adet kırmızı bebe yünü, bir de kalın şişlerle annemin evinin yolunu tuttum...
Annemle yaklaşık 1 saat dersten sonra 2 düz 2 ters öğrenmeyi başardım... Gerçi ara sıra ilmekleri karıştırıp söküyorum ama olsun umutla bitişini bekliyoruz; özellikle annem:=)
Umarım hayırlısı ile doğar ve kırmızı bere yeni yılda bebeğe, güzel annesine ve babasına uğur getirir...
Haftaya örgü ve güzel umutlarla başlayalım istiyorum...
Ve sakın yaşamı ertelemeyin...
Kucak dolusu sevgiler...
Not: Fotoğraflar Küçük Hikayeler'e aittir...